دلم که می گیرد مثل پرنده دیوانه ی که عادت به قفس ندارد خودم را به در و دیوار جسم لعنتیم می کوبم . نمی دانم چرا از کبودی های گاه و بیگاه متعجب می شوم و یادم نمی افتد اینها سیلی های بی خبر زمانه ند . چه کنم؟ دلم گرفته . باید جیغ بزنم باید گریه کنم باید پناه ببرم به اغوش مادری ، پدری ... چه کنم که پدرم این روزها چشمهایش ملتمس آغوش است . و مادرم رقص کنان در آغوش بادها یادش هم نمی افتد که روزگاری فرزندی داشته .لعنت به دلی که بی موقع می گیرد .

به نظرم بیشتر وبلاگ نویس ها درون گرا هستند . آنها که وقتی از دستت عصبانی می شوند به جای اینکه جلویت بیاستند و توی صورتت فریاد بکشند لعنتی دست از سرم بردار . سریع به کنجی می خزند و کاغذی سیاه می کنند .

درست است مرداد معجزه نداشت ولی دی همه معجزه بود..

باید باشد ..

من هرگز ناامید نمی شوم .

هرگز !!

شش سال پیش دو روز مانده به تولدم بی آنکه بشناسمت گفتی :

سلام همدرد!
کاش شانه ای داشتم تا خستگیت را دمی بر آن میگذاشتی
تا بیاسایی این دلتنگیت را که کمر سکوتت را شکسته!
کاش دنیایی داشتم!

و چه کسی باور می کرد این شانه ها اکنون مال من است

دلم که می گیرد مثل پرنده دیوانه ی که عادت به قفس ندارد خودم را به در و دیوار جسم لعنتیم می کوبم . نمی دانم چرا از کبودی های گاه و بیگاه متعجب می شوم و یادم نمی افتد اینها سیلی های بی خبر زمانه ند . چه کنم؟ دلم گرفته . باید جیغ بزنم باید گریه کنم بایادامه مطلب

به نظرم بیشتر وبلاگ نویس ها درون گرا هستند . آنها که وقتی از دستت عصبانی می شوند به جای اینکه جلویت بیاستند و توی صورتت فریاد بکشند لعنتی دست از سرم بردار . سریع به کنجی می خزند و کاغذی سیاه می کنند .

شش سال پیش دو روز مانده به تولدم بی آنکه بشناسمت گفتی :

سلام همدرد!
کاش شانه ای داشتم تا خستگیت را دمی بر آن میگذاشتی
تا بیاسایی این دلتنگیت را که کمر سکوتت را شکسته!
کاش دنیایی داشتم!

و چه کسی باور می کرد این شانه ها اکنون مال من است

دل خیلی از ما انسانها پر از حرفهای نزده است . حرفهایی که باید یک روز به رییسیمان - برادرمان -همسرمان خانواده و ... می زدیم و نزدیم و دلمان گورستان همه این حرفها شد

چقدر موافق این حرف من هستید که حرف زدنی را باید زد و نباید در دل نگاه داشت ؟

هزار روز آمد و رفت ..

روز اول سال را کنار سنگت گذراندم

روزت را به یادت اشک ریختم

امروز هم به یادت عصبانی ام

کلا هر وقت مادر لازمم نیستی !! حواست هست ؟!

یعنی همیشه ...

پ ن : هر چند یک جمله نشد

ببخشید من گم شده ام !

لطفا هر کس مرا پیدا کرد به زندگی تحویل دهد !

هر چند مژدگانی در کار نیست

سلام حدود 4 سال پیش یک دوره شمع سازی گذاشتم . خانمی با اشتیاق زنگ زد و آدرس خواست . وقتی آدرس دادم گفت خیلی دوره معذرت میخوام من شیمی درمانی میشم و نمیتونم این مسافت را با اتوبوس بیام عاشق شمعم و دوست داشتم یاد بگیرم . دلم لرزید گفتم عیب نداره من میام خونه شما بهتون یاد میدم . روز جمعه بچه هارو گذاشادامه مطلب

نازنینم روزهای دشوار یکی پس از دیگری بر سرمان آوار می شود و نیستی ! شکر !! طاقت چشمان غمگینت را نداشتم و ...روزهایم را که می بینم یاد روزهای پرمحبتت می افتادم ک من اعتراض می کردم و تو می گفتی عشق میدهم به عروسم تا در اینده دخترم عشق بگیرد و من فقط بی مهری می گیرم چه روزگاریست که حرفهای تو به ثمر نمیادامه مطلب

زندگی سخت عجیب شیرین است . گاهی در خود می مانم ک ایا این منم ؟ چقدر روزگار عجیب چرخید و من هنوز باور ندارم . جایگاه جدیدم دلشوره هایم را بیشتر کرده ، اما مادر شدنم بال پرواز رویاهایم را نچیده . هنوز همان دختر بچه سرکش و ماجراجویم . هنوز عاشق کاغذ رنگی و صورتی های دور و بر . هنوز دلم برای مورجه ها میادامه مطلب

باورم نشد وقتی نگاه کردیم یکسال است ننوشتم دلم سوخت برای خودم و گم شدنم در دنیای لعنتی . دلم تنگ شد برای خودم . ولی الانم خوب است . صدای قهقهه دارد و لبخند های گنده و کلمات شکسته

بعضی دردها مثل گال در زیر پوست نقب می زنند و پیش می روند و امان میبرند ...